Paryskie osiedla przyszłości

Laurent Kronental w projekcie „Memories of the future” portretuje paryskie suburbia w taki sposób że zdają się one istnieć poza naszą rzeczywistością. Jego obrazy mówią o życiu po życiu megalomańskiej architektury a nieliczni pokazani na nich mieszkańcy zdają się trwać samotnie wśród olbrzymich, porzuconych megastruktur.

W latach 1950-1980 w Paryżu w odpowiedzi na kryzys mieszkalny i napływ imigrantów zbudowano olbrzymie kompleksy mieszkalne. Kiedyś postrzegano je jako imponującą manifestację modernistycznej i postmodernistycznej ideologii, dziś są stygmatyzowane jako pomniki niezrealizowanej utopii i siedlisko przestępczości i bezrobocia.

Osiedla fotografowane przez Kronentala budowano tak by były awangardowym obrazem nadchodzącej przyszłość, w której nie ma nierówności i biedy. W dobie kryzysu Europy, są to niebezpieczne getta tworzące scenerię rodem z post-apokaliptycznej filmu. Zresztą nakręcono tu kadry do „Brasil” oraz „Igrzysk Śmierci.”

Praca nad zdjęciami nie była łatwa. Fotograf zwykle zaczynał o 5 rano by trafić na moment gdy betonowe miasto stoi porzucone i pogrążone w ciszy. Czasami projekt tkwił w miejscu z powodu niebezpieczeństwa ze strony mieszkańców. Fotograf spędził cztery lata robiąc zdjęcia olbrzymim betonowym przestrzeniom i przeszukując zakamarki 610 budowli. Niektóre z tytanicznych konstruktów emanują aurą spokoju i osamotnienia, inne są przytłaczające i zmurszałe. Pojedynczy ludzie ujęci w kadrze potęgują tylko kontrast między niewielką jednostką a ogromem betonowych budowli.

Reklamy